Йошкар олма нерген йомак

Ала-кунам ожно илен улмаш ик ӱдырамаш. Тудын кок ӱдыржӧ лийын: иктыже – шкенжын, весыже – ашнаш налме. Ашнаш налме ӱдыр йӱд-кече пашам ыштен, туге гынат аваж деч тудо эре вурсымо  шомакым гына колын.  Ашныме ӱдырым кочкашат  шужен ынже коло манын гына пукшеныт.

Икана, тулык ӱдырын кӱтӱшкӧ ушкалым наҥгайымыж годым, вольык тулык ӱдырын шинчавӱдышым ужынат, йодын:

– Молан шортат, шергаканем?

– Мыйын кочмем шуэш, – вашештен ӱдыр.

Тунам ушкал пелештен:

– Ит ойгыро, лучо мыйын тӱкемым рончо, кӧргыштыжӧ кычал ончо, тушто тамле сий лийшаш!

– Ӱдыр шӱдымым колыштын, да тӱкӧ кӧргыштӧ кинде ден шӧрым муын. Сийлалтмеке, шыман гына тӱкым уэш пӱтырен шынден.

Тыге ятыр арня шуйнен. Тиде жапыште тулык ӱдыр ден ушкал поро йолташыш савырненыт.

Ынде ӱдыр мӧҥгыштыжӧ вӱд да ковышта дене шолтымо лемым тӱкенат огыл, тунамак сылне чурийже алын койын волгалтын, чоныштыжо куан шижмаш йӱлен. Но шыде изава ала-мом шижын кудалтен, да ты туштылан вашмутым  пален налаш шонен пыштен. Ик кечын ашнаш налме ӱдыр дене пырля кӱтӱшкӧ кая да каныш жапыште шудыш шуҥгалтын, малышыла коеш. Ты жапыште шужышо ӱдыр писын гына ушкал тӱкым ронча да сийлалт налеш. Изава помыжалтеш да нуно, ик мут пелештыде, мӧҥгышкышт пӧртылыт.

Толын шумеке, ава шке ӱдыржылан ойла:

– Эрла вес ӱдырем кӱтӱ гыч пӧртылешат, ушкалым вигак шӱшкылына.

Изӱдыр тидым колын, шинчам пыч ыштыде, йӱд мучко шортеш. Эрдене, шке йолташыжым ужар аланыш наҥгайымыж годымат, кочо шинчавӱд шӱргыжым нӧртен. Тунам ушкал угыч тудын деч йодын:

– Молан тый шӱлыкан улат, ӱдырем?

Ӱдыр вашештен:

– Кузе мый ойгырыде кертам, вет таче тыйым шӱшкылыт!

– Ай, ит ойгыро, – лыпландарен ӱдырым ушкал. – Очыни, теҥгече тыйын изават мемнам эскерен. Шарне: тыланет нимогай осал ок логал! Тыланет мыйын мӱшкырвуштем мушкаш шӱдат, а тый кӧргыштем йошкар олмам муат. Тый ты саскам воктен улшо пушеҥгыш кудалте да ончал, мо лиеш. А ынде – чеверын!

Чынак, кастене шылъеҥ толын, ушкалым шӱшкылын, а шыде озавате изӱдырлан каласен:

– Мӱшкырвуштым мушкаш памаш йогын дек миен тол!

Ӱдыр шӱдымым шуктен да кугу пушеҥге деке лишемын. Йошкар олмам лышташан пушеҥге вуйыш кудалтен гына шуктен, тунамак саска юзо кайыкыш савырнен. Кайык укш гыч укшыш чоҥештылын да сылне деч сылне мурым йоҥгалтарен. Кайык тунар мотор улмаш, изава ден кок ӱдырын ончен шерышт темын огыл.

Тыге нуно ӧрын шогеныт. Трук корнышто корольын нӧргӧ эргыже имне дене койылалтен. Тудат сымыстарыше ир кайыкым ӧрын да куанен ончен, а вара чоным тарватыше мотор ӱдыр-влакым шекланен. Тунам тудо оза семын каласен:

– Кӧ ты кайыкым кидышкем кучыкта, тудо тачак мыйын оръеҥем лиеш!

Изава ден ӱдыржӧ, чыла монден, кайыкым кучаш пижыныт. Нуно шулдыраным ӱжынат, сӧрваленат, ондаленат толашеныт. А чоя кайык кӱшыл укшлаште гына тӧрштыл чоҥештылын да шкенжым кучаш пуэн огыл. Тунам король эрге ӧрдыжтӧ шогышо ӱдырлан пиалым кучен ончаш темлен. Ӱдыр ӧрынракын кидым шуялтен веле, кайык тунамак копашкыже волен шинчын да шкенжым шыматен ниялташ пуэн. Тыге, ушкалын мӱшкырыштыжӧ лийше йошкар олмалан кӧра, поро тулык ӱдыр вучыдымын кугыжа эргын оръеҥышкыже савырнен.   





Зоялан серыш
Сайт радам
Яндекс.Метрика

 1